Efektywny (i efektowny) śpiew jest wynikiem współpracy wielu grup mięśniowych w naszym ciele. Często nie zdajemy sobie nawet sprawy z tego, jak wiele elementów wpływa na swobodne wydobycie naszego głosu. Jednym z nich jest język. Jaka jest jego rola w śpiewie?

Artykulacja

Język jest jednym z najważniejszych artykulatorów. Dzięki sprawnej pracy języka jesteśmy w stanie prawidłowo realizować poszczególne dźwięki mowy, dzięki czemu śpiewane przez nas słowa są zrozumiałe.

Zaburzone funkcje języka mogą być przyczyną problemów z dykcją, a także powodować wady wymowy. Będzie to zaburzało estetykę oraz zrozumiałosć śpiewanego tekstu.

Rezonans

Język jest jednym z najważniejszych elementów kształtujących rezonans głosu. Podczas śpiewu tylna część języka powinna być uniesiona, jego boki oparte o górne trzonowce, a przód swobodnie opadać w dół. Takie jego ustawienie wytwarza w naszej jamie ustnej przestrzeń na tyle wąską, aby dźwięk mógł prawidłowo rezonować.

Dysfunkcja języka może powodować trudności z osiągnięciem dźwięczności i głośności wydobywanego dźwięku.

Równowaga mięśniowa

Nasze ciało to naczynia połączone. Dysfunkcja jednej struktury wpływa na nieprawidłową pracę innych struktur.

Język spoczywa na dnie jamy ustnej, którego mięśnie połączone są z kością gnykową, która z kolei łączy się z krtanią. Napięcie języka wpływa więc bezpośrednio na napięcie krtani.

Ale to nie wszystko. Napięte mięśnie dna jamy ustnej będą upośledzać pracę mięśni żucia, które z kolei wpływają na pracę żuchwy. Ta poprzez taśmę powięziową łączy się z dnem miednicy, które jest niezbędne do prawidłowego przebiegu procesu oddychania. I tak dalej…

Wniosek jest prosty: dysfunkcja języka to nie dysfunkcja jednej, ale wielu struktur niezbędnych do zdrowego wydobywania głosu.

Oddech

Jak już zostało wspomniane, dysfunkcja języka poprzez liczne połączenia anatomiczne może wpływać na funkcjonowanie dna miednicy, ale także przepony i pozostałych mięśni oddechowych.

W chwili spoczynku (czyli kiedy nie jemy, nie mówimy, nie śpiewamy) język powinien naturalnie pozycjonować się w pozycji spoczynkowej. Oznacza to, że jego przednia i środkowa część przylega do podniebienia. Jeżeli język zamiast tego spoczywa na dnie jamy ustnej, obciąża żuchwę. Pod wpływem grawitacji ma ona tendencję do opadania. Stąd krótka droga do oddychania przez usta, które niesie katastrofalne skutki dla naszej kondycji oddechowej i ogólnego stanu zdrowia.

Spis Źródeł:

Dayme, M. B. (2009). Dynamics of the Singing Voice. New York: Springer.

Miller R. (1996). The Structure of Singing: System and Art in Vocal Technique, New York: Schirmer Books.

Sundberg, J. (1987). The Science of the Singing Voice. Dekalb, IL: Northern Illinois University Press.

Pluta-Wojciechowska, D. (2019). Zaburzenia czynności prymarnych i artykulacji. Gdańsk: Harmonia Universalis.